Bisdom Haarlem-Amsterdam












Delen:
meld deze pagina op Twitter meld deze pagina op Facebook
Volgen:
link naar de RSS Feed van de laatste nieuwsberichten volg Pancratiusparochie op Twitter volg Pancratiusparochie op Facebook

Woord van de bisschop


Pasen... een weg naar nieuw leven en geluk

gepubliceerd: woensdag, 28 maart 2018

Pasen is het feest van verlossing en vergeving, van nieuw leven en geluk. Christus heeft ons dat gebracht. Door zijn lijden, zijn dood en zijn opstanding. Maar wie realiseert zich dat nog? Wie eert en bemint Hem nog als zijn Redder en Verlosser, als de mens geworden Liefde, als de Zoon van God?

Bij velen is Jezus verdwenen achter de horizon van hun leven, of verschrompeld tot een bijzondere mens, een wijze leraar, een historisch fenomeen. Ook de paus is dat niet ontgaan. Kortgeleden kregen alle bis­schop­pen ter wereld namens hem een brief van de Con­gre­ga­tie van de Geloofsleer, met de aansporing om de Persoon van Jezus, en Gods plan van Verlossing weer in nieuwe glans voor de mensen te laten stralen.

Een brief uit Rome

Woord van de bisschop - PasenIk denk dat het nodig is. Het eerste dat de mensen weer moeten horen is dat God wel degelijk bestaat, en dat Hij Liefde is. Ieder mens heeft het nodig te weten dat hij uit Gods hand voortkomt, bemind wordt met oneindige liefde, en geschapen is voor de eeuwigheid. Maar ook dat hij gewond is door de zonde, en alleen in Christus vergeving kan vinden, en her­schapen worden tot de immense waardigheid van het Kind­schap Gods.

De brief uit Rome noemt met name twee redenen die onze cultuur dit besef heeft doen verliezen. Het eerste is een dominant indivi­dua­lisme, dat de mens ziet als een autonoom wezen, zonder enige relatie met een almachtige en liefdevolle Schepper. Het tweede is een wijd verbreide spiri­tua­li­teit, die verlossing ziet als een louter innerlijk proces van verlichting en bewustwording, waarin een mens uiteindelijk z’n eigen god is. Zelf ben ik vele jaren deze weg gegaan, heb krampachtig geprobeerd om zogenaamd ‘kosmisch bewustzijn’ te bereiken, maar zonder er veel geluk in te vinden.

Een cultuur die mensen tot weeskinderen maakt

We leven in een cultuur die veel mensen heeft losgeweekt van hun ware geestelijke wortels, vervreemd van hun Schepper en Vader, en achtergelaten als weeskinderen. De Russische schrijver Dostojevski had ooit al die angst en eenzaamheid van een cultuur zonder God voorzien. “Als de mensen eenmaal weeskinderen zijn geworden”, schrijft hij, “zullen ze zich dicht tegen elkaar aandrukken, heel dicht en lief, omdat ze weten dat ze nu alles voor elkaar moeten zijn”. In zo’n cultuur zonder God, en zonder eeuwig perspectief, blijft de mens niets anders over dan z’n geluk te zoeken op deze aarde. In rijkdom of carrière, in gezondheid of relaties, vervolgt de brief. Maar hoeveel geluk mensen en dingen ook kunnen geven, er is altijd iets dat ontbreekt. We zijn tenslotte groter dan de aarde, geschapen om ‘te wandelen met God’, zoals de Schrift zegt.

Ik geloof dat ik al eens heb verteld dat ik dit zelf als tienjarig jongetje ooit in een soort ‘Weltschmerz’ ervaring heb gevoeld. We hadden een gelukkig gezin met vier kinderen, fantastische ouders, geen geldproblemen. We waren op vakantie aan het Comomeer in Italië, de zon scheen, alles was perfect. Maar toen ik ’s avonds in bed lag in het hotel aan het water, en dacht ‘beter kan het leven niet worden’, overviel me tegelijk een vreemd gevoel van ‘is dit het nou?, is het leven dan niets anders dan alleen maar proberen het prettig te hebben zoals nu? ‘ Het maakte me intens bedroefd. Ik heb urenlang in bed liggen huilen, totdat ik van vermoeidheid in slaap viel. De volgende dag was het gevoel weg. Als kind kon ik die ervaring nog niet duiden. Augustinus kon het wel toen hij schreef: “Onrustig is ons hart, totdat het rust vindt in God”.

Ik ga terug naar mijn Vader

Christus biedt ons dit aan. Nú innerlijke vrede en vreugde, al gaat het soms gepaard met kruis en beproeving, en láter eeuwig leven en geluk in zijn hemels Koninkrijk. Hij biedt aan onze lasten te dragen, onze wonden te helen, en onze zonden te vergeven. Hij kan dat alleen maar omdat Hij juist geen gewoon mens is, maar “de Zoon van de Allerhoogste, één in wezen met de Vader”, zoals de Bijbel zegt. Hij is niet alleen een historisch voorbeeld en inspiratie, benadrukt ook de brief, maar degene “die de menselijke conditie transformeert in een nieuwe bestaansvorm, ons verzoent met de Vader, en in ons woont door zijn Geest”.

Verlossing door Christus, omvat alles: ziel en lichaam, hemel en aarde, tijd en eeuwigheid. Door zijn lijden, dood en opstanding heeft Hij in zijn eigen lichaam alle consequenties van onze dwaze daden al gedragen en omgezet in zegen. Je kunt er een beroep op doen. In de Kerk en in de sacramenten, “waarvan het Doopsel de deur is, en de Eucha­ris­tie bron en hoogtepunt”, besluit de brief, heeft de Heer ons een begaanbare weg nagelaten om Hem te ontmoeten, en zijn bovennatuurlijke verlossingsgaven te ontvangen.

In het sacrament van boete en verzoening realiseert zich zijn woord: “Wier zonden gij vergeeft, hun zijn ze vergeven”. Iedere priester kan getuigen hoe bevrijdend dit sacrament kan zijn. Zoals die oude man, die een leven lang had rondgelopen met de zware last van grote schuld uit de Tweede Wereld­oor­log, en bij wie ik een kruis over zijn leven mocht maken. Je zag en hoorde als het ware hoe de last met donderend geraas van z’n schouders viel. Denk nooit dat het te laat is, of de schuld te groot. “Waar de zonde heeft gewoekerd, wordt de genade mateloos”, belooft de Schrift.

Laten we ons niet verschansen in trots. Het gaat om leven of dood, licht of duisternis, in tijd en eeuwigheid. God vraagt zo weinig. Dat ene woord dat de verloren zoon sprak, toen hij neerzat bij de puinhopen van z’n leven: “Ik ga terug naar mijn Vader”. Hij zal ons al in de verte zien aankomen, tegemoet ijlen en overladen met zijn barm­har­tig­heid en liefde. Moge Pasen 2018 ons allen die verzoening brengen met God en met elkaar, opdat ook in deze ernstige tijd vrede en vreugde ons deel mag zijn. In die zin wens ik u allen een Zalig Pasen.



+ Mgr. dr. Jozef M. Punt
Bisschop van Bisdom Haarlem-Amsterdam
overzicht van bijdragen:
maandag, 4 juni 2018De toekomst van de wereld en van onszelf
woensdag, 28 maart 2018Pasen... een weg naar nieuw leven en geluk
donderdag, 1 februari 2018Nieuwe uitdagingen, nieuwe kansen
donderdag, 14 december 2017Kerstmis als Licht in de duisternis
dinsdag, 31 oktober 2017De NS is er niet om ideologieŽn uit te dragen
donderdag, 14 september 2017Toen geloof nog heel gewoon was
donderdag, 3 augustus 2017Vrede als opdracht voor ons allemaal
vrijdag, 12 mei 2017Maria
vrijdag, 7 april 2017Hoop op leven over de dood heen
donderdag, 23 februari 2017Sing a little louder...
dinsdag, 13 december 2016Een Bijbelse les over vrede
maandag, 21 november 2016Dialoog als ademen
donderdag, 10 november 2016Dialoog en Getuigenis
maandag, 12 september 2016Wat is er gaande in onze wereld?
zaterdag, 16 juli 2016Over de vreugde van de liefde
maandag, 9 mei 2016Een nieuw Pinksteren
dinsdag, 29 maart 2016Zie, Ik maak alles nieuw
dinsdag, 2 februari 2016Terugkeren tot de Bron
dinsdag, 15 december 2015Kerstmis in een wereld vol geweld
woensdag, 11 november 2015Leven na dit leven
vrijdag, 2 oktober 2015Nieuwe ontwikkelingen en initiatieven
vrijdag, 28 augustus 2015Een wereld in beweging
vrijdag, 10 juli 2015De paus en het milieu
dinsdag, 19 mei 2015Terug uit Rome
vrijdag, 27 maart 2015Hoe nu verder met de kerk?
vrijdag, 27 februari 2015Voorbereiding op Pasen
woensdag, 28 januari 2015Waarom zou je geloven?
donderdag, 4 december 2014Kerstmis 2014
woensdag, 8 oktober 2014Een missionaire kerk
woensdag, 27 augustus 2014Terug van vakantie



Bisdom Haarlem - Amsterdam • Postbus 1053 • 2001 BB  Haarlem • (023) 511 26 00 • info@bisdomhaarlem-amsterdam.nlDisclaimerDeze website is gerealiseerd door iMoose