Traditionele Latijnse Mis

De Tra­di­tio­nele Latijnse Mis (TLM) ver­wijst naar de Tri­den­tijnse Mis of oude Latijnse ritus, zoals die werd gevierd voor het Tweede Vati­caans Concilie (1962-1965).

Kenmerken van de TLM

• Gece­le­breerd volle­dig in het Latijn

• De pries­ter staat ad orientem (met het gezicht naar het altaar / oosten)

• Vaste litur­gische vorm volgens het Romeins Missaal van 1962 (of eer­der)

• Veel stilte en eerbied, met nadruk op offer en mysterie

• Geen volks­mis met veel interactie; eer­der con­tem­pla­tief

• De mis­le­zingen (epistel en evan­ge­lie) zijn ook in het Latijn

Ach­ter­grond

• "Tri­den­tijns" ver­wijst naar het Concilie van Trente (1545-1563), dat deze vorm van de mis stan­daardiseerde.

• Na Vaticanum II werd de mis her­vormd tot de Novus Ordo Missae (1970), meestal in de volkstaal.

• De TLM bleef bestaan binnen bepaalde gemeen­schappen en kreeg later hernieuwde erken­ning, o.a. door paus Bene­dic­tus XVI (Summorum Pontificum, 2007).

• Onder paus Fran­cis­cus zijn de voor­waar­den voor het vieren van de TLM opnieuw aan­ge­scherpt (Traditionis Custodes, 2021).

Voor wie?

• Katho­lieken die verlangen naar een tra­di­tio­nele, con­tem­pla­tieve litur­gie

• Gemeen­schappen zoals de FSSP (Pries­ter­broe­der­schap van Sint-Petrus) of het Instituut Christus Koning

Deze katholieke woordenlijst is nog in ontwikkeling.
Aan de beschrijvingen wordt nog geschaafd.
© Copyright 2026 Bisdom Haarlem-Amsterdam