Rorate caeli

Rorate caeli (voluit: Rorate caeli desuper) is Latijn voor “Dauwt, hemelen, van omhoog”. Het is een bekende adventsanti­foon en introïtus, gebaseerd op Jesaja 45,8. De tekst drukt het verlangen uit naar de komst van de Messias: de hemel moet als het ware dauw of regen laten vallen, zodat de aarde de Redder voort­brengt.

De kern­tekst luidt:

Rorate caeli desuper, et nubes pluant justum:
aperiatur terra, et germinet Salvatorem.

Vertaling:

“Dauwt, hemelen, van boven, en laten de wolken de Recht­vaar­dige beregenen; 
laat de aarde zich openen en de Ver­los­ser voort­bren­gen.”

Er bestaat ook een lan­ger advents­lied met dit refrein en verzen uit Jesaja 63-64, waarin Israël klaagt over zonde en balling­schap en smeekt om red­ding.

Gebruik in de litur­gie

• Introitus (intredezang) van de 4e zon­dag van de Advent.
• Dage­lijks in de Advent als vers bij de Vespers.
• Bij votief­mis­sen van Maria in de Advent.

Daaraan dankt de Rorate-mis haar naam: een Maria-mis in de Advent, vaak vroeg in de ochtend, bij kaarslicht, in een nog donkere kerk. Het kaarslicht in de duisternis sym­bo­li­seert het wachten op Christus, het Licht.

Deze katholieke woordenlijst is nog in ontwikkeling.
Aan de beschrijvingen wordt nog geschaafd.
© Copyright 2026 Bisdom Haarlem-Amsterdam