Labiaalpijp

Een labiaalpijp van een pijporgel is een pijp waarbij het geluid ont­staat doordat de lucht­stroom (wind) langs een scherpe rand (het labium) blaast - precies zoals bij een blokfluit.

Kenmerken

• Het is de meest voor­ko­mende soort orgelpijp.

• Bestaat meestal uit metaal (tin/loodle­gering) of hout.

• Heeft een voet (waar de wind binnen­komt) en een kop (de klankbuis).

• Het labium is de scherpe snede die de lucht­stroom doet trillen en zo toon produ­ceert.

Klank

• Af­han­ke­lijk van de mensuur (wijd of smal) varieert de klank van rond en flui­tach­tig tot hel­der en stralend.

• Voor­beel­den van registers met labiaalpijpen:

  • Prestant

  • Octaaf

  • Holpijp

  • Fluit

Verschil met tong­werken

• Labiaalpijpen: toon ont­staat zoals bij een fluit → door lucht langs een rand.

• Tong­werken: toon ont­staat door een trillende metalen tong (verge­lijk­baar met blaasinstru­menten).

Kort gezegd: een labiaalpijp is een orgelpijp die klinkt door lucht die tegen een labium blaast, en vormt de basis van de meeste registers in een pijporgel.

Deze katholieke woordenlijst is nog in ontwikkeling.
Aan de beschrijvingen wordt nog geschaafd.
© Copyright 2026 Bisdom Haarlem-Amsterdam