Zielenheil

‘Zielenheil’ betekent het red­den of behou­den van de ziel, zowel van jezelf als van anderen, voor het eeuwige leven bij God. Het is een kern­be­grip in de katho­lieke leer over red­ding en verlos­sing.

Kern­pun­ten

• Doel: het uit­ein­delijke wel­zijn van de ziel in eeuwig­heid, dat wil zeggen dat de ziel zich in de hemel bevindt en deel heeft aan het eeuwige leven.
• Gerela­teerd aan zonde en verlos­sing: de Kerk leert dat zon­den de ziel kunnen bescha­digen of van God vervreem­den, en dat genade, sacra­menten (zoals doop, biecht, Eucha­ris­tie) en een leven in deugd helpen het zielenheil te behou­den of terug te winnen.
• Prak­tische bete­ke­nis: gebed, sacra­menten, goede werken en devoties wor­den vaak gedaan voor het zielenheil van jezelf of van over­le­de­nen (bij­voor­beeld in het Aller­zie­len­ge­bed).
• Breed begrip: omvat niet alleen red­ding van de ziel van de eeuwige verdoemenis, maar ook het groeien in hei­lig­heid, liefde en gemeen­schap met God.

Kortom: zielenheil is in de katho­lieke Kerk het ultieme spi­ri­tu­ele wel­zijn van een persoon, het bereiken van de hemel, en het leven in volle­dige vereni­ging met God.

Deze katholieke woordenlijst is nog in ontwikkeling.
Aan de beschrijvingen wordt nog geschaafd.
© Copyright 2026 Bisdom Haarlem-Amsterdam